Öyküler

Bu düşük bütçeli filmde kullanılabilecek kalifiye oyunculardan biri olmadığı aşikâr. Sıradan bir sabah başlangıcı ile sıradan bir filmin ilk saniyeleri gibi başladı gün. Erkenden uyanan oyuncumuz yataktan kalkmaktan zorlandı, biraz daha fazla uyumak istiyordu. Aslında sürekli uyumak istiyordu. Ama öyle olduğu zaman bu yaşadığı bir film olmazdı.             Tek başına yaşayan kimse kendisine kahvaltı hazırlamaz. Bir sanat filmi yönetmeni gerçeğe ulaşmak için zaten bu aşamada k

Üç insanın yan yana geçmekte zorlanacağı, araç trafiğine kapalı bir sokağın girişindeki, beyaz kireç boyalı evde geçti çocukluğum. Evimiz de üç oda vardı, bir de giriş. Girişi hem salon hem de mutfak olarak kullanmak zorundaydık. Girişin tam karşısına düşen, nemden yıpranmış duvara sabitlenmiş raflar mutfak dolabı vazifesi görüyordu. Banyo ve tuvalet ise bir aradaydı. Mahallemizdeki birçok evde bizimkine benzer özellikler taşıyordu. Bahçeyi kullanabilme aşkı ile evler küçücük

Şirkette o gün her zamankinden  garip bir hava vardı. Geçmiş çekişmelerin de etkisiyle şirketin havası iyice soğumuş , insanlar birbirleri ile iletişime geçerken çok daha hassas davranmaya başlamıştı. Yönetici kademesi bu durumdan memnundu. Rekabetin olduğu yerde başarının geleceği düşüncesiyle şirketteki bu soğuk havanın oluşmasını destekliyorlar , hatta bu ortamı korumaya çalışıyorlardı. Tekin masasına oturduğunda aklında işten daha önemli şeyler olduğu belli oluyordu. Gere

Hastane koridorlarının duvarlarına ince ince nakşedilmiş hüzün izlerini takip ederek ilerledi koridorda. Farklı renklere boyanmış duvarların rengi sorulsa hiç düşünmeden hüzün rengi derdi, hüzün rengi ve tonları. Doktorun kapısının önünde ,saçları  mutlu günleri gibi tek tek eksilmiş , ciltlerinin rengi sarı ile beyaz arası değişen , kanı çekilmiş yüzler bekliyordu. Onların hemen etraflarında ise psikolojik durumları hastalardan çok daha kötü hasta yakınları duruyordu. Kimisi